വിസ

സാറെ ഇത് മൂന്നാമത്തെ വിസിറ്റിംഗ് വിസ ആണ് . കഴിഞ്ഞ രണ്ടു കമ്പനികളിലും മൂന്നു മാസം വീതം ജോലി ചെയ്തു വിസ കാലാവധി കഴിയാറായപ്പോൾ എംപ്ലോയ്‌മെന്റ് വിസ തരാമെന്നു പറഞ്ഞു നാട്ടിലയച്ചു . കാത്തിരുന്ന് കണ്ണ് കഴച്ചതല്ലാതെ ആരും വിസയൊന്നും അയച്ചു തന്നില്ല . ഇതിപ്പോ മൂന്നാമത്തെ കമ്പനിയാണ് . വിസ കിട്ടുമോ സാറെ സതീശൻ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി ചോദിച്ചു . വിസ തീരാൻ ഇനിയും കുറെ ദിവസങ്ങൾ കൂടി ഉണ്ടല്ലോ സതീശാ പിന്നെ എന്തിനാ ഇത്ര ധൃതി എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ സതീശൻ തല കുനിച്ചിരുന്നു . എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു സാറെ ഏകദേശം രണ്ടു ലക്ഷത്തോളം രൂപ ഇപ്പോൾ വിസിറ്റിംഗ് വിസയ്ക്കും ടിക്കറ്റിനുമായി . ഇപ്രാവശ്യവും വിസ കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ ഇനിയൊരു വരവുമുണ്ടാകില്ല കാരണം ഇനി എന്തെങ്കിലും വിൽക്കാനോ, പലിശയ്ക്ക് കടം വാങ്ങാനോ എനിക്ക് കഴിയില്ല . അച്ഛൻ കിടപ്പിലാണ് സാർ  വീട്ടിൽ എനിക്ക് താഴെ രണ്ടു പെൺകുട്ടികളാണ് ഉള്ളത് ഒരാൾ ഡിഗ്രിക്കും മറ്റെയാൾ പ്ലസ് ടു വിനും പഠിക്കുന്നു . അച്ഛന്റെ ചികിത്സയ്ക്കും  അനിയത്തിമാരുടെ പഠിപ്പിനും ഒക്കെ ഞാൻ തന്നെ ചോര നീരാക്കണം സാർ. മൂന്നു വിസിറ്റില് വന്നിട്ടും ഇതുവരെ സ്ഥിരമായ ജോലിയോ വിസയോ കിട്ടാത്ത ഞാൻ ഒരു ഭാഗ്യം ഇല്ലാത്തവനാ. ഈ കമ്പനിയിലെ ജോലി എനിക്ക് അവസാനത്തെ ഒരു കച്ചിത്തുരുമ്പാണ് എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ സതീശന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു

സതീശൻ ഈയടുത്തു കമ്പനിയിൽ ജോലിക്കു ചേർന്നതാണ് . സതീശന്റെ വിഷമങ്ങൾ ഒക്കെ അറിയാവുന്ന റൂം മേറ്റായ കാദറിക്ക അവനോടു സിവിയുമായി ഞങ്ങളുടെ  കമ്പനിയിലേക്കു വരാൻ പറഞ്ഞതാണ് . കിച്ചണിൽ ഒരു ഹെൽപ്പറുടെ ഒഴിവു ഉള്ളത് കൊണ്ട് സതീശനെ കമ്പനി ആ ഒഴിവിലേക്ക് നിയമിച്ചു താമസവും ഭക്ഷണവും , ട്രാൻസ്പോർട്ടേഷനും കമ്പനി കൊടുക്കും  . ശമ്പളമായി ആയിരത്തി ഇരുനൂറു ദിർഹംസും . ഓഫർ ലെറ്റെറിൽ ഒപ്പു വയ്ക്കാൻ വന്ന സതീശന്റെ കണ്ണിലെ തിളക്കം എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു .

സതീശാ പേടിക്കേണ്ട നമ്മുടെ കമ്പനി ഇതുവരെ ആരെയും വിസ കൊടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചിട്ടില്ല . അത് കൊണ്ട് സതീശൻ പോയി ജോലി ചെയ്യൂ . എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഷെഫിന്റെ ശുപാർശ കിട്ടിയാൽ മാത്രമേ എംപ്ലോയ്‌മെന്റ് വിസക്കുള്ള നടപടികൾ തുടങ്ങാൻ പറ്റൂ . അത് കൊണ്ട് പോയി ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കൂ . ശരി സാർ എന്നും പറഞ്ഞു ഓഫീസിൽ നിന്ന് സതീശൻ ഇറങ്ങി . സതീശന്റെ ട്രയൽ പിരിയഡിലെ പെർഫോമൻസിനു അനുസരിച്ചാണ് വിസ കൊടുക്കണോ  വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുക . കഠിനാധ്വാനിയായ സതീശന് ജോർദാനി ഷെഫിന്റെ ഗുഡ് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടാൻ അധിക സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല . വിസയ്ക്കുള്ള ഫോർമാലിറ്റികൾ  തുടങ്ങാൻ കമ്പനി മംദൂപിനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു . ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കഫ്റ്റീരിയയിൽ പോയി വരുമ്പോൾ സതീശനെ ഞാൻ വീണ്ടും കണ്ടു . തലയിൽ നെറ്റ്  ക്യാപ് വച്ച് കറുത്ത പാന്റും കറുത്ത വലിയ കുടുക്കുള്ള വെളുത്ത  ഹാഫ് കൈ ഷർട്ടും ധരിച്ചിട്ടുണ്ട് സതീശൻ . അതാണ് സതീശന്റെ യൂണിഫോം . എന്തൊക്കെയാ സതീശാ ജോലിയൊക്കെ എങ്ങനെ പോകുന്നു എന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിന് എല്ലാം ഉഷാറായി പോകുന്നു സാർ എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു സതീശൻ നടന്നകന്നു . സതീശന് എന്നോട് വേറെ എന്തോ ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു . വിസയുടെ കാര്യം ആയിരിക്കണം . കൂടെ കൂടെ ചോദിച്ചു എന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതിക്കാണും പാവം.

ഇനിയിപ്പോൾ വിസിറ്റിങ് വിസ തീരാൻ ഒരാഴ്ചയേ ഉള്ളൂ. ലേബർ അപ്പ്രൂവൽ കിട്ടിയിട്ടിയിട്ടില്ല ഇനിയിപ്പോൾ വിസയൊക്കെ കിട്ടാൻ രണ്ടാഴ്ച ഒക്കെ ആവും അത് കൊണ്ട് സതീശനെ നാട്ടിലേക്കു അയക്കാൻ കമ്പനി തീരുമാനിച്ചു . വിസ തീരുന്നതിന്റെ അവസാന ദിവസം സതീശൻ വീണ്ടും ഓഫീസിൽ വന്നു . അന്ന് വരെയുള്ള സാലറി അക്കൗണ്ട്സ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ പോയി വാങ്ങി വരാൻ പറഞ്ഞു . അതും വാങ്ങി സതീശൻ പിന്നെയും ഓഫീസിൽ എത്തി . സതീശന്റെ കയ്യിൽ റിട്ടേൺ ടിക്കറ്റ് ഉണ്ട് . ഞാൻ പാസ്പോര്ട്ട് സൂക്ഷിക്കുന്ന സേഫിൽ നിന്ന് പാസ്പോർട്ട് എടുത്തു സതീശന് കൊടുത്തു . സതീശന്റെ നാട്ടിലെ നമ്പറും ഇമെയിൽ ഐഡിയും വാങ്ങി . സതീശാ വിസ കിട്ടിയാൽ ഞാൻ വിളിക്കാം വിസ മെയിൽ ഐഡിയിൽ അയച്ചു തരികയും ചെയ്യാൻ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു . വിസ കിട്ടുമല്ലോ സാറെ സതീശൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു . കിട്ടും സതീശാ നാട്ടിൽ പോയി കുടുംബത്തെ ഒക്കെ കണ്ടു കുറച്ചു ദിവസം ചിലവഴിക്കൂ അപ്പോഴേക്കും വിസ ശരിയാവും . എനിക്ക് നാട്ടിലേക്കു പോകണം എന്നില്ല  സാറെ . ഇതിപ്പോൾ മൂന്നാമത്തെ പ്രാവശ്യമാണ് നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു പോകുന്നത് . വിസ വരും എന്ന് നാട്ടുകാരോടും കൂട്ടുകാരോടും പറയുമ്പോൾ കുറച്ചു ചമ്മലാണ് . കാരണം കഴിഞ്ഞ രണ്ടു തവണയും കാത്തിരുന്ന് മടുത്തിട്ടാ വീണ്ടും വിമാനം കയറിയത് . ഇപ്പ്രാവശ്യം എന്തായാലും വിസ കിട്ടും സതീശാ ഞാൻ സതീശനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു . പാസ്സ്പോർട്ടും വാങ്ങി സതീശൻ ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങി .

സതീശൻ നാട്ടിൽ പോയി . നാട്ടിൽ എത്തിയതിനു ശേഷം സതീശൻ വിസയുടെ കാര്യങ്ങൾ അന്യോഷിക്കാൻ വിളിച്ചതൊന്നുമില്ല. ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി . ഒടുവിൽ സതീശന്റെ വിസ കിട്ടി. മംദൂപ് അതെന്നെ ഏല്പിച്ചു . വിസ സ്കാൻ ചെയ്തു അത് സതീശൻ തന്ന മെയിൽ ഐഡിയിലേക്കുഅയച്ചു. അതിനു ശേഷം സതീശനെ വിളിച്ചു പറയാൻ സതീശൻ തന്ന മൊബൈൽ നമ്പറിലേക്കു വിളിച്ചു . മൊബൈൽ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആണ് എന്നുള്ള മെസേജ് ആണ് കിട്ടിയത് . സതീശന് ഏറ്റവും സന്തോഷം നൽകുന്ന വാർത്ത പറയാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ അയാളുടെ മൊബൈൽ സ്വിച്ച് ഓഫ് . ഈ സതീശൻ എവിടെ പോയി കിടക്കുകയാ എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ആ നമ്പറിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ഡയൽ ചെയ്തു . ഫലം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല അപ്പോഴും സ്വിച്ച് ഓഫ് തന്നെ . അന്നത്തെ ദിവസം അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു . അടുത്ത ദിവസം ഞാൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു വിസ റെഡി ആണ് എന്ന് ഞാൻ പറയുമ്പോൾ സതീശന്റെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേൾക്കാനായി പക്ഷെ നിരാശ ആയിരുന്നു ഫലം . അടുത്തടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ മാറി മാറി വിളിച്ചിട്ടും സതീശന്റെ മൊബൈൽ സ്വിച്ച് ഓഫ് തന്നെ . ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വന്ന കിച്ചണിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ബാബുവിനോട് ഞാൻ സതീശന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു . വിസ കിട്ടിയെന്നും അത് പറയാൻ അവനെ വിളിച്ചിട്ടു കിട്ടുന്നില്ലെന്നും പറഞ്ഞു . സാർ ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു . നാട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു സുഹൃത്ത് വിളിച്ചിരുന്നു അവനാണ് സതീശന് ഒരു അപകടം പറ്റിയ കാര്യം പറഞ്ഞത്. നാട്ടിലെത്തിയ സതീശൻ ജോലിക്കു പോയി തുടങ്ങിയിരുന്നു . സുഹൃത്തായ വിനോദിന്റെ ചെങ്കൽ ക്വാറിയിൽ  നിന്ന് കയറ്റിയ കല്ലുമായി പോയ ലോറിയിൽ സതീശനും ഉണ്ടായിരുന്നു ആ ലോറിയും ബസും കൂടി മുട്ടി ലോറി ഡ്രൈവർ മരിച്ചു സതീശൻ ഒരാഴ്ചയായി ഐ സിയുവിൽ ആണ് .  പാവം വിസയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.  എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ തിരിച്ചു ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു .

അന്ന് വൈകീട്ട് തന്നെ ബാബു വീണ്ടും വിളിച്ചു സാർ സതീശൻ മരിച്ചു . എന്റെ കൈകാലുകൾ മരവിച്ചു കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഓഫീസിലെ വലിപ്പിൽ വച്ചിരുന്ന സതീശന്റെ വിസ ഞാൻ എടുത്തു അതിൽ എനിക്ക് സതീശന്റെ മുഖം കാണാമായിരുന്നു .  ഇനി വിസയൊന്നും വേണ്ട സാർ വിസയൊന്നും വേണ്ടാത്ത ആർക്കും എപ്പോഴും കേറി ചെല്ലാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ലോകത്തേക്ക് പോവുകയാണ് ഞാൻ എന്ന് അവൻ  എന്നോട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറയുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി  . എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി കണ്ണ് നീർ ആ വിസയിലേക്കു അടർന്നു വീണു.